Jak zapewne wiemy windsurfing zawdzięcza swój rozwój surfingowi. Jako pierwszy zainteresował się tym sportem, o ile można to było wtedy tak nazwać, kapitan James Cook w roku 1778. Opisał w swoich dziennikach hawajskich tubylców, którzy pływali na falach korzystając z desek własnej konstrukcji. Początkowo były to bardzo długie deski, powyżej 400cm. Dopiero po roku 1930 deska zaczęła przyjmować kształt zbliżony do obecnego.

Pędnik - wszystko zaczęło się od amerykańskiego konstruktora Newmana Darby, który zajmował się tworzeniem wszelkiej maści obiektów pływających. Na początku lat 60tych rozpoczął pierwsze testy z deską i żaglem. W rzeczywistości z deską i żaglem nie miało to nic wspólnego, wyglądało to bardziej jak drzwi od stodoły w połączeniu ze sztandarem jakie stosuje się na apelach szkolnych. Konstrukcja Darby’iego nie posiadała steru, a maszt na sztywno połączony był z konstrukcją deski.

Sterowanie tą hybrydą odbywało się poprzez odpowiednie pochylanie sprzętu na zawietrzną lub nawietrzną. W 1964 roku Darby podążając z duchem czasu, umęczony dotychczasowym manewrowaniem pędnikiem zastosował metalowy przegub do połączenia deski z żaglem. Pod koniec lat 60tych postanowił wprowadzić swój wynalazek na rynek sprzedaży sprzętu sportowego jednak początkowo z mizernym skutkiem. Role testera w teamie Darby’iego pełniła jego żona, która jako pierwsza kobieta w historii spróbowała tego szlachetnego sportu.

Następnym etapem w rozwoju windsurfingu jest rok 1967, w którym to dwóch Kalifornijczyków Hoyle Schweitzer oraz Jim Drake postanowili połączyć swoje z goła odmienne pasje tworząc szalenie długą deskę z malutkim żaglem. Przypomnę tylko, że Schweitzer był biznesmenem i kochał surfing, a Drake konstruktorem i żeglarzem. W 1968 roku obaj panowie uroczyście nadają swojemu produktowi nazwę „Windsurfing” i rejestrują go w Urzędzie Patentowym. W 1973 roku Schweitzer odkupuje prawa do patentu od Drake’a i rozpoczyna kampanie promocyjną swojego produktu.
       
Kolejny okres to zażarta walka o miano „Ojca Windsurfingu”, o którą ubiegali się Schweitzer i Newman Darby. O dziwo obaj panowie tworząc podobne projekty nie znali się aż do 1976 roku. Jednakże proces w tej sprawie nie przyniósł żadnemu z nich zadowalających rezultatów oraz nie określił wyraźnego zwycięzcy. Jak więc widzimy najlepiej będzie jak uznamy wszystkich trzech Panów jako prekursorów windsurfingu na świecie. Tak czy owak jesteśmy im za to bardzo wdzięczni.

Dalszy rozwój windsurfingu był możliwy dzięki istnieniu odpowiednich tworzyw sztucznych. Początkowo były to mało wytrzymałe materiały. Obecnie są to tworzywa bardzo wytrzymałe i odporne na uderzenia. Wciąż rosnąca liczba ludzi uprawiających ten sport spowodowała, że rozpoczęło się współzawodnictwo. Rywalizacji sportowców zaczęła towarzyszyć rywalizacja producentów, która trwa do dzisiaj...