Wspaniale się składa, że pędnik który jest główną siłą napędową w windsurfingu korzysta z darmowego jak dotąd paliwa czyli wiatru. Omówimy pokrótce podstawowe elementy składowe, których nazwy nie zawsze odzwierciedlają stopień złożoności przedmiotu i wielu z Nas zastępuje je własnymi bardziej przyjaznymi dla ucha ludzi stojących obok i robiących dziwne miny :) Część materiału przedstawiona jest tutaj w sposób łatwo przyswajalny, humorystyczny z lekkim przymrużeniem oka.

PĘDNIK

 

Najważniejszym elementem pędnika jest maszt, to dzięki niemu rozpinamy żagiel tworząc  powierzchnię pędnika. Innym zadaniem masztu jest walenie surfera w głowę za każdym razem gdy wpada do wody sprawiając mu przy tym niemiłosierny ból i niezapomniane wrażenia. Maszt łączy się z deską za pomocą stopy. Drugim ważnym elementem jest właśnie żagiel. Głównym zadaniem żagla jest zasłanianie widoczności żeglującemu, a także zapewnienie poruszania się do przodu. Nieliczni potrafią zamienić wachlowanie na siłę motoryczną co pozwala dopłynąć do brzegu gdy akurat przestało wiać. Żagle mogą mieć różne wielkości podawane w m².

Bom to kolejny wynalazek, którego nikt z ludzi nie zainteresowanych windsurfingiem nie potrafi poprawnie wymówić z reguły spotykam się z „booom czy bim ewentualnie bum”. Głównym zadaniem bomu jest  pomoc żeglarzowi w utrzymaniu żagla, którego bom otacza ze wszystkich stron. Podobno starzy wyjadacze wiedzą jak z niego korzystać żeby się nie nabawić odcisków ale to już większy stopień wtajemniczenia. Bom składa się z aluminiowych lub karbonowych rur, głowicy oraz noku. Pójdźmy dalej.

Aby wyjąć pędnik z wody stosujemy fał startowy rozpięty między głowicą bomu a stopą masztu, co z reguły dla początkującego po "x" godzinach walki na wodzie kończy się brakiem linii papilarnych na palcach obu dłoni. Żagiel rozpina się wykorzystując do tego celu trzy jego rogi: róg topowy, halsowy i szotowy. Róg topowy to górny róg żagla, halsowy to dolny przy stopie, a szotowy to ten mocowany do noku bomu.

Kolejny element to Lik dolny, przedni i tylny to nic innego jak krawędzie żagla. Lik dolny to wiadomo, lik przedni to ten przy maszcie, a lik wolny to ten który zazwyczaj leży w wodzie, a jest naprzeciwko liku przedniego.

Listwy pomagają w odpowiednim ukształtowaniu żagla. W zależności od jego wielkości zmienia się liczba listew, proporcjonalnie do wielkości żagla rośnie liczba listew. Żagiel wzdłuż bomu naciąga się czyli trymuje się za pomocą trymlinki, z kolei halslinka powoduje to samo ale po maszcie. To by było na tyle jeżeli chodzi o pędnik.

Przedłużka i paleta - za pomocą przedłużki można w zależności od potrzeb skrócić lub wydłużyć maszt. ją proces naciągania żagla wzdłuż masztu. Tym co łączy pędnik z deską jest paleta, której elementem jest najczęściej gumowy elastyczny przegub z metalowym pinem. Paleta mocowana jest do szyny masztowej w desce, tak że można ją w łatwy sposób przesuwać w zależności od wielkości żagla, siły wiatru.

DESKA

Deska niewątpliwie pomaga żeglującemu dając mu wsparcie umożliwiające poruszanie się po wodzie. Głównym elementem składowym deski jest rufa, która znajduje się po przeciwległej stronie deski do kierunku poruszania się. Analogicznie dziób, który można poznać po licznych uszkodzeniach wynikających z walenia w niego głowicą bomu podczas porządnych katapult, a te są najefektowniejsze. Fin czyli statecznik wystaje w dolnej części deski w okolicy rufy i pomaga w stabilizowaniu kierunku żeglowania.

Miecz jest to element, który w znacznym stopniu przydaje się początkującym znacznie ułatwiając im stawianie pierwszych kroków na desce, a znajduje się w skrzyni mieczowej mniej więcej na środku wzdłuż deski. Najważniejszym elementem deski są strzemiona (footstrapy). Pomagają one nie tylko podczas transportu deski, ale ułatwiają kontrole nad deską podczas żeglowania. Początkującym zdecydowanie przeszkadzają w poruszaniu się po desce więc najlepiej je zdemontować. Pozostają jeszcze dwie skrzynie masztowa i mieczowa. Masztowa umożliwia przesuwanie stopy w kierunku dziobu lub rufy deski oraz mieczowa, w której parkujemy miecz po upojnym pływaniu.

Statecznik zapewnia desce stabilność na kursie. W różnych modelach desek istnieją różne kombinacje montowania stateczników. Wybór stateczników potocznie zwanych finami jest naprawdę duży. Różną się  profilem i wielkością. Dobieramy go w zależności od siły wiatru, rodzaju wykonywanych manewrów, akwenu i wagi żeglarza. Najlepiej stosować finy zalecane przez producenta do danego typu deski.

Szyna masztowa. Istnieje wiele rodzajów skrzyni masztowych. Jednakże trend kieruje się raczej ku jednemu najbardziej popularnemu. Jest to najczęściej szpara różnej długości w której mocuje się stopę ręcznie poprzez skręcenie nakrętki. Zadaniem kieszeni jest możliwość zmiany położenia stopy masztu na desce. Znajduję się ona na środku deski w najbardziej szerokim miejscu. W deskach krótkich zmieniając pozycję stopy masztu w kieszeni trymujemy deskę pod względem rozmiaru pędnika i dostosowanie jej do odpowiedniego kursu.

Strzemiona zapewniają stały kontakt żeglarza z deską i tworzą z nim jedną całość. Dzięki nim mamy pełną kontrolę nad deską podczas pływania w ślizgu. Początkujący powinni mocować strzemiona jak najbliżej środka deski. Ułatwia to naukę.

INNE WAŻNE

Pianka dla początkującego to najważniejszy element sprzętu – chroni przed zimnem, co w
naszych warunkach klimatycznych jest standardem. Najlepszym rozwiązaniem jest posiadanie dwóch lub więcej pianek jedną z długą i jedną krótką. Obuwie wystarczy 3mm. powinno mieć szorstką powierzchnię pod spodem aby nie ślizgały się po powierzchni deski. Chroni przed urazami.

Kamizelka to rzecz bardzo przydatna szczególnie podczas upadków, katapult. Pozwala ochronić żeglarza i jego żebra przed groźnymi urazami. Najczęściej odbywa się to podczas uderzenia o maszt. Ostatnim elementem jest trapez. Dość istotny przyrząd ułatwiający żeglowanie, a Przede wszystkim odciążający nasze ręce i ramiona. Dzięki niemu przenosimy ciężar pędnika na nasze ciało.

Rękawiczki szczególnie polecane początkującym windsurferom w celu ochrony skóry na palcach bardzo wrażliwej w wyniku działania wody, a także przed odciskami.

Trapez. Jedno jest pewne, bez trapezu na dłuższą metę nie da się pływać, a tym bardziej robić postępy. Tak czy inaczej żeby zacząć pływanie z hakiem trzeba się pewnie czuć na desce. Trapezy tak jak pianki mają swoje rozmiary S,M,L, XL itp. Od odpowiedniego dobrania rozmiaru zależy jego funkcjonalność, a nasz komfort. Aktualnie na rynku są dwa rodzaje trapezów:

Wysoki (po lewej) – w kształcie szerokiego pasa zakładanego powyżej bioder. Ten trapez wymusza bardziej  wyprostowaną sylwetkę. 

Niski (po prawej) –  z hakiem na poziomie bioder. Trapez niski wymusza inną, bardziej leżącą pozycję na desce. Dzięki temu lepsze jest odciążenie deski, a tym samym wyższą prędkość przelotową.

   

Troszkę więcej o masztach:

Podstawowymi parametrami definiującymi maszt są zawartość karbonu oraz IMCS.

Współczesne konstrukcje żagli charakteryzują się tym, że osiągają najlepsze rezultaty gdy ich kształt jest zgodny z zamierzeniem projektanta. Idealny profil zapewniają idealne warunki: równy, stały wiatr i płaska woda. Szkwalisty wiatr i pofałdowana tafla sprawiają, że na żagiel działają siły zmienne co do wartości oraz kierunku.

Od tego jak szybko po przejściu szkwału żagiel powróci do swojego pierwotnego kształtu zależą jego osiągi i komfort żeglowania. Im szybciej to nastąpi tym lepiej. Nie trudno się domyślić, że właśnie maszt jest tym elementem, który decyduje o tej szybkości.

Dobry maszt musi być więc odpowiednio giętki oraz sprężysty. Takie właściwości posiada maszt węglowy. Splecione włókna węglowe charakteryzują się dużą wytrzymałością wzdłużną przy niskiej wadze. Maszty węglowe są więc o wiele lżejsze i bardziej sprężyste niż ich epoksydowe odpowiedniki. W tym miejscu należy podkreślić, że nie ma masztów zbudowanych tylko i wyłącznie z włókien węglowych. Procent zawartości węgla w maszcie jest jednostką umowną i nawet jeśli na maszcie widnieje napis "C100" to możemy być pewni, że zawiera on jakąś domieszkę innego materiału.

Odpowiedni maszt powinien posiadać określoną sztywność i charakterystykę wygięcia, którą mierzy się za pomocą IMCS. Są to jednostki mierzące stopień odkształcenia się masztu pod określonym ciężarem (30 kg). IMCS uwzględnia wpływ długości masztu na wyginanie. Dwa maszty o różnej długości i tym samym IMCS będą posiadały tę samą sztywność, co ma istotny wpływ na zachowanie żagla. Maszt "miękki" powoduje, że żagiel przy silnych szkwałach ulega zbytnim odkształceniom, a tym samym sprawia wrażenie niestabilnego. Maszt zbyt "twardy" powoduje, że żagiel nie pozbywa się nadmiaru działającej na niego siły w taki sposób w jaki byśmy tego oczekiwali.

Bardzo często firmy produkujące żagle rekomendują konkretny maszt do konkretnego żagla. Rekomendowany maszt jest rozwiązaniem najlepszym, ale zarazem najdroższym. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie aby wybrać model jakiejś tańszej firmy o tym samym IMCS.

Inne istotne terminy.

Strona nawietrzna - strona bliższa miejscu skąd wieje wiatr. Zmiana kierunku w stronę nawietrznej (na wiatr) zwana jest ostrzeniem.

Strona zawietrzna - bliższa kierunkowi dokąd wieje wiatr. Skręt z wiatrem, czyli na zawietrzną określany jest mianem odpadanie.

Lewy i prawy hals - kierunki żeglowania w zależności od tego czy wiatr wieje z lewej strony, czy z prawej.

Zwrot przez sztag - zwrot - zmiana halsu poprzez ostrzenie.

Zwrot przez rufę - przeciwieństwo sztagu, czyli zmiana halsu poprzez skręt w kierunku dokąd wieje wiatr.

Ślizg - to co odróżnia "żeglarstwo deskowe" inaczej zwane pływaniem wypornościowym od prawdziwego windsurfingu przy dużym wietrze.

źródło: www.surfmix.com